My Thoughts

Dit artikel behoort bij de reeks Ouderwetse Degelijkheid

Zo begon het lied van Adriaan Valerius. Sinds die eerste oproep is veel aan ons voorbijgetrokken. Hij wees ons op de vrijheden die wij bezitten; vrijheden die niet vanzelfsprekend zijn, maar die met bloed, goed en leven werden bevochten. Vrijheden waarvoor offers zijn gebracht door hen die ons voorgingen.

Nederland, let op uw zaak! Dat was de oproep tot bezinning die vorige week klonk in het eerste deel van dit drieluik over een vaderlands lied uit Valerius' Nederlandtsche Gedenck-clanck. Maar hoe herkennen wij het gevaar? Waaraan merken wij dat onze vrijheid wordt bedreigd?

4 en 5 mei; Nationale Dodenherdenking en Bevrijdingsdag; ze vormden voor mij jarenlang de aanleiding om artikelen te schrijven over deze bijzondere dagen en de vrijheden die daardoor werden verworven.

Op een bloedhete lentedag slenter ik voor het eerst van mijn leven door Kampen: de oude Hanzestad aan de IJssel. Mijn verwachtingen zijn hooggespannen. Want Kampen… christelijk Nederland kent de stad vooral van de traditionele mannenzang die de Bovenkerk aldaar op haar grondvesten doet schudden.

Het is rustig en stil in de velden van Bethlehem. Hier klinkt niet het gejoel van het soldatenleger dat zich opmaakt voor de strijd tegen de Filistijnen. Hier klinkt niet het gevloek en getier van Goliath, de reus die de God van Israël bespot.

Deze week publiceer ik enkel het programmaboekje voor de zangavond. Een artikel op zichzelf. 

De zomervakantie staat voor de deur. In deze periode zoeken velen, over de landsgrenzen heen, de rust op. We trekken naar verre oorden… omdat het onbekende ons blijft trekken, omdat we even los willen komen van ons dagelijks bestaan.

Koningsdag 2026, 09.00 uur in de morgen. Door mijn woonplaats klinkt de feestelijke klank van de kerkklok. Nederland viert zijn nationale feestdag: de dag waarop onze vorst, ontvangen uit de hand der Vorsten Vorst, zijn verjaardag mag gedenken.

Wij vervolgen de liedtekst waar wij in het vorige artikel zijn gebleven. 

De ruwe en onstuimige zee. Zeker in de tijd van de Verenigde Oost-Indische compagnie en West-Indische Compagnie trok de zee. In ons kleine landje beseften wij heel goed dat rijkdom ontstond door handel. Dat welvaart verzekerd kon worden door anderen voor ons te laten arbeiden; bij voorkeur in verre oorden. Daarnaast trok het leven der avonturen.

Tijdens de lijdenstijd van 2026 dringen geuren uit verleden, heden en toekomst onze neusgaten binnen en bezetten zij onze gedachten.